Dziennik Żurnalisty

Opowiedziałem o tym wszystkim czego nigdy nie potrafiłem powiedzieć na głos. Głos mi się łamał, słowa grzęzły w gardle. Potrafiłem to tylko napisać. Klawiatura była jedynym miejscem, gdzie nie musiałem się jąkać ze wstydu.

Może gdzieś wcześniej widzieliście strzępy mnie. Napisałem kilka książek, to prawda. Ale tam zawsze chowałem się za bezpiecznym murem metafor. Ubierałem swój ból w ładne zdania, malowałem go tak, żeby wyglądał na literaturę, a nie na krzyk. Robiłem to, żebyście myśleli, że to fikcja. Żeby nikt nie zobaczył, jak bardzo jestem pęknięty.

Tutaj zburzyłem ten mur. Tutaj nie ma metafor. Nie ma ozdobników. Tutaj stoję nagi. I po raz pierwszy nie zasłaniam twarzy rękami.

Wydawnictwo: Żurnalista
Stron: 255
​​Oprawa: miękka